تبليغاتX
پنجره ای از اندیشه من به نگاه تو - برای ونوسک

.....عشق می تواند جانشین همه نداشتن ها شود.....


آســــــمان؛
سبز چون آن روسری به وقت حضور در دیدگانم؛
سرد به تمثال آبشار گونِ تو بر قلب من.
دست؛
گــــــرم به معنای باور اندیشه سخت؛
سرد به شعله ی عشقی فرای باور.
نگاه؛
جادوی هزاره ی آخر عمر من؛
امیـــــــد بر وصل،آن چنانم گشته که نه توان سخن در کشیدن است و نه توان ادراک
آینده؛
به روشنی آن دیدگان آهو صفت طلایی؛
به زیبایی آن غنچه های وحشی ِ صورتی
هدف؛
آن چنان بلــــــند که توان در ادراکش را یارای دست خداست و بس؛
زیـــــباست به عدم تعلق و سبک بالی تو ونوس!
مصـــــخ؛
شب گرد و مضطرب و هراسان و بی دل
شاد و غمآگین و دلبسته، لبخند و آسمان و ستاره و عفت!




پ.ن: فکر کنم مست باشم!
پ.ن: ونوسک کجاست؟!!!!!

+تاريخ پنجشنبه بیست و سوم آبان 1387ساعت 21:27 به قلم مصخ