پنجره ای از اندیشه من به نگاه تو

در ذم احساس مطلق

harraf — Tue, 29 Sep 2009 19:49:59 GMT

دیر گاهی ست نه قلم بر اندام کاغذ استوار ساخته ام، نه لبان اندیشه بر پیشانی نگاه تو مظلوم. که حاصل زوجیت این قلم به انگشتان،نوشتاری از قلبم بود به یک برگ سپید ارزانی تو. آنچنان اندیشه در غل و زنجیر است و ابهام رخ نمایی کناد، که محبوس ابد نمودم چشمانم را به سکوت و لبانم را به کبود و دستانم را به صبور و قلمم را به یک نعره که شاید هم صدایی، سخن چشمان را شناسا باشد و رنگ لبان را گواهی دهد و دستان سرد را همراهی کناد و قلمم را آرام. صد حیــــف در دیار من آن چه عرضه گردد به خواهان و بهاءاش گران باشد به تاریخ اذهان متفکر و به ماترک اسلاف به کف کودکان بازیچه ست و به زنبیل زنان جهان بین سوغات؛ نه تعقل باشد و نه تفکر و نه روشنی؛ آنچه را فراوان بینی و متاع دیار است، احساس است و جهل.

ونوسک؛ آدمی را ابعادی از باب انسانیت به تعریف عرضه بداشتند که هریک را توانی باشد و وظیفه ای در پس همت والای که درجات را پیماید و روشن نظاره کند حوزه ی دید ذهن را. من جمله ی ایشان را احساس،معتقداند. آنچه محرک بالقوه و توان و یاری دهنده ی میل باشد. همین بعد باشد که به مادام عدم وجود؛ گاه انسانیت رخت و توشه ی آخرت بربندد و جسم را به حیوانیت و فرومایگی لعبت گذارد. برخی را حالاتی از توهم چنان عجین بگشته با ذهن؛ که تعمیم بدادند این، به تمام وجوه دگر و چنان قدرتی بخشیدندش که نه تفکر حرفی داشت و نه عقلانیت منزل. ایشان چنان بال بگرفتند و به آسمان انتزاء پرواز بکردند که نه انسانیت به خاطرشان ماند، نه واقع.

ونوسک آن دسته را ما نظاره کردیم؛ همانان که انسان بودند، هر حرف به جای خویش، هر حس به جای خود، هر نظم به قاعده اش هر سلام به جواب هر فکر به اندیشه ای ناب هر قلب بر یک پیشانی، هر دفتر به یک دست، هر تن به آب، هر نگاه به ماه، هر کتاب به ذهن، هر پدر یک لبخند، هر کودک یک ادب، هر سنت یک تعریف، هر فریاد یک درد، هر پول یک نجاست، هر شعر یک خنده، هر خلوت یک فکر، هر گریه یک لب، هر آب یک کوزه، هر آهو یک چشم، هر ابهام سکوت، هر معشوق یک بی دل، یک مصخ................

پ.ن: سخن بسیار، وقت محدود، درد بی پایان، لب خاموش.

پ.ن: محدود نگاشتم و پراکنده که از حوصله تان خارج نگردد نگارا.

بازگشت از یک سفر

harraf — Sun, 20 Sep 2009 13:19:03 GMT

این وبلاگ در ایام آتی با اندکی دگرگونی به فعالیت پیشین خود ادامه خواهد داد.

پ.ن: انشاالله...

آخرين نامه ي زنده يـــــاد مصخ

harraf — Fri, 23 Jan 2009 19:50:18 GMT

اين پنجره به ارمغان ارزاني توست ونوس! نه اين پنداري كه نگاشته اي فرستم به ديده ات از باب باز ستاندن است كه تنها اجابت امر بنمودم به دعوت نگاه تو و انتظار شب وصال كه بيامدم از سفر و ديده ات چه قرمز بود؛ كه گشت چون ديده ام سياه كه دگر قرمزي را شرم است..............

ونوس؛ من مي انديشيم

گريانم

فرياد مي كشم

اميد دارم

بي قرارم

پوينده ي راه ها ام

سرگردانم به خيابان هاي متروك

ناله ام خاموش است

ونوس؛

من شك مي كنم

پس هستم

پ.ن: دوره ايست گذا و به چشمان تو كه حاصل آيد ديدار رجوع است رفع.

پ.ن: خسته ام؛ كلافه اي، اميدوارم

پ.ن: اين پست رو به دعوت ونوس نوشتم

خواهش

zohre — Sun, 18 Jan 2009 10:14:08 GMT

معتبرترین قسم لبانم!

لطفا در پروازهای شبانه ات مرا فراموش نکن

هرگاه عطر خدا پیچید

نام مرا هم بیاد آور

و هر زمان از میوه ی خد ا چیدی

نوبرانه ای هم برای من بیاور

مگر تسکینی باشد

بر هرآنچه که تو خوبتر میدانی.........

ای زاده ی اقیانوس های مالامال!

ای تو از نسل نجابت!

از روزن چشمان توست

که خدا به رویم لبخند میزند

آرزو میکنم

چون تو بوی خدا دهم

چون تو آسمانی شوم

چون تو عاشق.........

**دقت کردی چقدر بلندپرواز و گستاخ شدم؟!!

**زجرک عزیزم! رازدارک! زهرک!تولدت مبارک... .خوب میدونی که برای من و مصخ چقدر باارزشی .

*از دوستان پرسیدم:چرا حالم را نمی پرسید؟ گفتند:امتحان داشتیم!!! چه ربطی داشت؟؟؟!!!!!

بغض

zohre — Thu, 08 Jan 2009 07:03:18 GMT

تصمیم گرفتم محکم باشم

آخر کار خم نشوم

چشمانم سنگین نشود

دستانم نلرزد

خواستم یک بار هم که شده خوشحال بنویسم

مغرورانه بنویسم

تصمیم گرفتم لبخند بزنم...

نفس عمیق کشیدم

به امید "یک بار"با دل خوش برای تو نوشتن

سرچرخواندم

چشمم به قلم افتاد

نامت هجوم آورد

بغض امانم را برید........!

**راستی!چرا دستگاه مشترک مورد نظر خاموش بود؟؟؟!

سکوت

harraf — Tue, 23 Dec 2008 09:42:18 GMT

چه سکوت سنگینی است میان چشمان من و تو

که هرچه کلام به این نقطه میرسد

به احترام سر فرو می آورد

که هرچه خدایی شدن است

از این جا آغاز میشود

و هرچه اشک است از این جا جان میگیرد

چه سکوت سنگینی است میان چشمان تو و من

گویی که شب چشم تو

پر ز اندوه است

گویی که آسمان روشن چشمانم

بی پرنده خواهد ماند........

.............ونوس.............

میلاد......

harraf — Tue, 16 Dec 2008 09:35:18 GMT

کنار هم ایستاده ایم

گرچه قلبهایمان سرشار از زخم است

گرچه لباسهایمان از جنس رنج است

ولی دلخوشی به دستهایی لبریز از شناخت کافی است

تنها وجود مقدس توست که میداند چه ها گذشت........

تنها تویی که با زمزمه های شبانه ام آشنایی

تنها تویی که با بند بندم آمیختی

وتنها تویی که عطر مهتاب را برایش تفسیر میکنم..........

**به مبارکی دو سال با تو بودن است که نرگسها اینگونه شادمانی میکنند

**چقدر انتظار این روز رو میکشیدم.........شادیهای کودکانه.........

* از همه ی دوستانی که نظر دادن ممنونم خصوصا سارای عزیز به خاطر دعاهای زیباشون

*ترجیح میدم فضای وبلاگ دست نخورده باقی بمونه

..............ونوس..............

عيد و عيدي

harraf — Tue, 09 Dec 2008 10:13:18 GMT

باز آمدست و ميموني و مبارك ايامي در خاطر ما و دربار گران قدر تو و آسمان افشاندست ستاره به دامان و پيش كش نمودست بر ساحت اقدس نگار روي بارگاه ما، كه اين فرشته سيرت كجا بودست تا بدين ايام؟!!

من عيد قربان رو تبريك مي گم ونوس، كاش فاصله ايامي 26 آذر و عيد قربان كمتر بود تا لعبت را تقديم نموده و تقلب مي نمودم و سوء استفاده از گاه شمار كه دو روز خجسته؛يكي به تاريخ فرهنگ و دگري به گاهشماري ايام دخول ما به بارگاه قديس آسمان.

هديه مصخ بر ساحت ونوس،بنا بر سند ذيل، اين بلاگ مي باشد و تمام اختيارات و تملك از مصخ به ونوس تقديم مي گردد:

به موجب اين سند كتبي،تمام اختيارات و الزامات اين بلاگ از مصخ به ونوس آسماني واگذار مي گردد.اين جانب مصخ؛ با ميل و رغبت باطني و بدور از هرگونه اجبار تمام امكانات و املاك اين وبلاگ را از لحظه ثبت پست حاضر به خانم ونوس آسماني تقديم مي دارم.و لذا ديگر هيچ گونه حقي در تملك اين پنجره دارا نمي باشم.

پ.ن: دل كندن ازين وبلاگ كه خيلي واسم با ارزش خيلي سخته، اما.........................

پ.ن: در اولين نگاهي كه همديگر رو ديديم،من اينقدر پير نبودم،بـــــودم؟!!!

پ.ن: انتظار سخت است؛بي خبري سخت تر؛دوست داشتن............................

سکـــــوت

harraf — Tue, 02 Dec 2008 17:53:24 GMT

پ.ن: سکوت،لبخند،یک نگاه سرخ، قلبی پاره از فریاد؛ و چنین است قصه ی سکوت مصخ. آنچه را که در باب احساس در قالب تصور در اندیشه گنجانده گشته از باب تجارب قرمز روزگــــار را،نشاید که در سخن کشیدن و به تفکر جمع مجموع رسانیدن که همان لذت سکوت را به فریاد های در پس پرده اش ترجیح دهم و نه نه مرواریدی جاری شود و نه خونی به هیـــــچ بها.
پ.ن: ونوسک چنان سکوت پیش کشم از باب تفکر اغیار؛که آتش درون را نه چنان ادراک در اندیشه شان باشد؛ که توان سخن بگفتن از باب کلام ایشانم نیست. در پس پرده ی سکوت صدهزار سخن بنهفته که حروف را نه یارای کشیدن معانی است.
پ.ن: زنده باد نگاه !!!

دیریست که قلبم پیامی.......... !

harraf — Fri, 21 Nov 2008 13:12:16 GMT

نه چنان پنداری که سکوت زبان و قفل لبان، دلیل بر افول رابطه و خشکیدن چشمه ی کلام و بی رنگی نگاست، که هر دم به فرو رفتن و بلند آمدن آن نفس به اذن دوست، مزید بر علاقه و دلیل بر اشتیاق نگاهت می نماید از نگاه چشم هستی.
ونوسک؛ نه آنچنانم مشغولیت باشد اگر فراموشی سپارم غبار برخاسته از دستان سردم را که حاصل در گذر نگاه تو بر کوی خرابات ما بودست، که ساحت اقدس نگار، هماره در دیدگان ما منقوش و بر لبان ما منقول و بر قلم ما مکتوب. نه آنچنان اگر مشغولیت آمدست به دست،ذره ای از وجود خاطر مبارک قدیس مسلک ِ ما افول نماید به کم گشتن، که مزید آید از خواست ما و استجابت به رحمت خدای.
ونوسک به آگاهی دان؛ که شمار قلیل نامه های در پست نشده، رو به ازدیاد نموده و آن کاغذ دگر بار متحمل گشتن بر اشک دل مصخ ش نیست و به هم گامی ما، بر گرد خوان منزل می چرخد و سماع را به وقت خفتن یاران کوتاه دست، بجا می آورد و چنان سکوت در می کشد به وقت ناله ی این مصخ بر قلب سپیدش، که به هنگام به خدا سپردن نامه و یاد تو، آنچنان کبود گشته قلب پاکش که توان تنفس در هوای عشق آلوده آن پاکت نیست که به بوسه ی من آغشته آید و ای کاش روزی به دست نامه رسانی دهم که دیدگانت را بارانی آید و دشت گونه های سپید، به طراوت این روزهای سال جاری شود زلالی اش به مهر و عاطفه و عرفان و عشق.....
دیریست به موعدی زیبا نزدیک گشته و تاریخی سخت و خدایی صفت در تکرار است به آن شب پرستاره و تک بیتی به ساحت اقدس نگاه تو پیشکش.آنچنانم وجود را در هدیه کشم و بر تارک زیبایی پرچین روسری جاری سازم از باب محبت، که توانت در ادراک قلب به کبودی شده ی مصخ باشد آنگـــــــاه که خود باشی و در قید تملک خویشتن.

پ.ن: یک تاریخ زیبا و شاید ماندگارترین روزسال نزدیک است.
پ.ن: می بینی؟!! هنوز از قید تملک متنفرم،کی می خوام کنار بیام؟!! اما بخاطر تو...!!